Πρόωρη Ανάσταση (29/04/08)

Αγαπητοί μου ομοϊδεάτες και ομοϊδεάτισσες. Σας χαιρετώ και σας εύχομαι καλό Πάσχα και καλή ανάσταση. Αν και οι απανταχού Aπολλωνίστες έκαναν πρόωρη ανάσταση αφού η μεγάλη νίκη της ομάδος μας επί της πρωταθλήτριας και μέχρι προ ημερών αήττητης Ανόρθωσης μας απογείωσε όλους στα ουράνια.
Μια νίκη που ήρθε μετά από πολύ καλή και ώριμη εμφάνιση. Η ομάδα αν εξαιρέσει κανείς το τελευταίο 10λεπτό δεν κινδύνευσε σχεδόν καθόλου από τον αντίπαλο. Έλεγχε το παιχνίδι με αρκετή άνεση θα έλεγα και έδειχνε πως ήταν το πλήρες αφεντικό στον αγώνα. Οι παίκτες μας εμπνευσμένοι και από τον μοναδικό μας κόσμο έπαιξαν με ψυχή και πάθος, στοιχεία πάρα πολύ σημαντικά σε τέτοια παιχνίδια. Γίναμε όλοι μάρτυρες μιας ομάδας αποφασισμένης να δώσει απαντήσεις εντός γηπέδου με θύμα την υπερτιμημένη και μέχρι προσφάτως, αήττητης Ανόρθωσης. Ο Απόλλωνας μας, έπαιξε ακριβώς όπως τον ονειρεύονται οι αγαπημένοι του φίλαθλοι. Οι οποίοι φίλαθλοι ήταν και πάλι εντυπωσιακοί και είναι για να αναρωτιέται κανείς πως οι ‘αντικειμενικοί’ ρουφιάνοι δημοσιογράφοι της πλάκας εκ Λευκωσίας και όχι μόνο προβάλουν την ομάδα μας. Η κερκίδα μας ήταν εντυπωσιακή και μοναδική και ούτε λέξη από τα λαμόγια τα δημοσιογραφάκια. Αν ήταν όμως κερκίδα του παραρτήματος τους θα μας πρήζανε για μέρες ολόκληρες. Δεν πειράζει όμως. Ο κόσμος έκανε το καθήκον του και με το παραπάνω και τα μηνύματα του κόσμου πήγαν εκεί που πρέπει και τα δημοσιογραφάκια της πλάκας δεν μας ενδιαφέρουν. Θα μας δουν σύντομα στην πόλη τους και θα πάθουν την πλάκα τους κατ’ ιδίαν.

Το πρώτο ματσάκι τελείωσε. Συγχαρητήρια σε όλους αλλά τώρα που η σκόνη έκατσε δεν έχουμε παρά να μείνουμε όλοι κυριολεκτικά στην πρίζα γιατί σε μια βδομάδα έχουμε τον επαναληπτικό όπου η πρόκληση θα είναι εξίσου και ίσως δυσκολότερη από την πρώτη. Σίγουρα ο Απόλλωνας έχει το μικρό αγωνιστικό προβάδισμα και το μεγάλο ψυχολογικό προβάδισμα και θα πρέπει να προστατεύσει και τα δύο σαν κόρη οφθαλμού. Θα πρέπει να μπούμε πάρα πολύ συγκεντρωμένοι στο παιχνίδι μας και σε καμία περίπτωση να μην επιτρέψουμε στον αντίπαλο να ανακτήσει το ψυχολογικό αβαντάζ. Σίγουρα η Ανόρθωση θα παρουσιάσει άλλο πρόσωπο στον δεύτερο αγώνα αφού κακά τα ψέματα ο Κετσπάγια μας εξέπληξε με τις επιλογές του αφήνοντας στον πάγκο τον Σόσιν και με τον Νικολάου σε ένα άχαρο ρόλο. Άρα το πιο πιθανόν να ξεκινήσει με Σόσιν κορυφή και τον Νικολάου στον άξονα δίπλα από τους Πάολο Κόστα και Λαμπάν.  Πάρα πολύ σημαντικό να κερδισει η ομάδα μας την μάχη του κέντρου τα πρώτα 20 λεπτά. Οι χαφ μας μαζί με «Μπάμπα» και Σαγκόι θα πρέπει να τρωνε το γήπεδο αφού είναι γνωστό πως η Ανό θα προσπαθήσει να ελέγξει το παιχνίδι και στην συνέχεια να βγάλει φάσεις με τους ταχύτατους Σόσιν και Πάολο Κόστα. ‘Άρα απαιτείται πολύ τρέξιμο, σοβαρότητα και στενό πρέσινγκ σε Σόσιν και Πάολο Κόστα. Ειδικά ο Πάολο Κόστα ήταν ασταμάτητος στο πρώτο παιχνίδι και θα πρέπει να προσεκτεί ιδιαίτερα.
 Βασικά το παιχνίδι εν ολίγοις θα κριθεί και πάλι στα σημεία που αναφέραμε στο πρώτο μας άρθρο. Καλή ανασταλτική λειτουργία, διάρκεια στο παιχνίδι της και πάθος. Με την διαφορά πως τώρα θα είναι πιο σημαντικό στοιχείο η ανασταλτική λειτουργία αφού η ομάδα πλέον δεν είναι απαραίτητο να σκοράρει αφού έχει το αβαντάζ του 1-0 του πρώτου αγώνα. Αν και προσωπικά πιστεύω πως ένα γκολάκι θα το ρίξομε με τους δαιμόνιους Μπαμπαγκίτα και Σαγκόι.
Και όταν μιλάμε για ανασταλτική λειτουργία δεν σημαίνει απαραιτήτως πως αυτό εξαρτάται από τους αμυντικούς. Σε τέτοια παιχνίδια όλοι αμύνονται και όλοι επιτείθονται. Δείτε για παράδειγμα την Λίβερπουλ στα παιχνίδια νοκ άουτ του τσάμπιονς ληγκ με πόσο πάθος αμύνονται και οι 11 παίκτες της. Ακριβώς έτσι και εμείς αναμένομαι να δούμε τους παίκτες μας στο Παπαδόπουλος. Και απαιτείται πολύ προσοχή και συγκέντρωση και στα 90+ λεπτά αφού όσο το σκορ θα είναι εύθραυστο η παραμικρή χαλάρωση μπορεί να ανατρέψει τα πάντα.

Το παιχνίδι στο Παπαδόπουλος υπό τις περιστάσεις είναι για μας το ματς της χρονιάς. Αν μη τι άλλο αυτή την πρόκριση στον τελικό την χιλιοαξίζουν οι φίλαθλοι μας που στην φετινή χρονιά ήταν εντυπωσιακοί. Και είμαι σίγουρος πως στον τελικό θα σπάσουμε το προηγούμενο δικό μας ρεκόρ του 2001 όπου σημειώθηκε η μεγαλύτερη μετακίνηση πληθυσμού στην ιστορία του κυπριακού ποδοσφαίρου.
Αυτές οι 7 ημέρες που μας μένουν μέχρι το ματς δεν πρέπει να ασχολείται κανείς Απολλωνίστας με οτιδήποτε άλλο πέραν του αγώνα. Μεταγραφολογία, προπονητολογία, κουσκουλογία και μουρμούρα κομμένα ή αν μη τι άλλο παγοποιημένα μέχρι το πέρας του αγώνα. Ο φετινός Απόλλωνας, ο Απόλλωνας του Σαγκόι, του Μπαμπαγκίτα του Μαραγκού, του Κρίστη και του Άλες, ο Απόλλωνας που όπως πέρυσι έτσι και φέτος σπάζει το αήττητο της πρωταθλήτριας, ο Απόλλωνας που φέτος υπόφερε τόσο και τόσο από το παρασκήνιο και κυρίως ο Απόλλωνας του τόσο μοναδικού κόσμου του, αν μη τι άλλο είναι ιεροσυλία να μην διεκδικήσει έναν τίτλο στον τελικό του κυπέλλου.
Σίγουρα έγιναν μεγάλα σφάλματα εντός του Απόλλωνα, αλλά τώρα δεν είναι ώρα αυτοκριτικής. Είναι ώρα εγρήγορσης, συσπείρωσης, γενικού ξεσηκωμού και πάνω από όλα συμπαράσταση σε ομάδα, παίκτες και διοίκηση για να αποδείξουμε στους φτωχούς συγγενείς του κυπριακού ποδοσφαίρου πως ο Απόλλωνας δεν είναι μόνο παρόν στα μεγάλα παιχνίδια  αλλά και νικητής.